Innowacje

Sztuczne unasiennianie, transfer zarodków i OPU u koni: Co powinnaś wiedzieć, kupując źrebię

Sztuczne unasiennianie to integralna część współczesnej hodowli koni. Dowiedz się, czym różni się od transferu zarodków i zapłodnienia in vitro oraz jakie informacje warto sprawdzić, kupując źrebię.

Redakcja Equidara · 13 października 2026 · 3 min czytania

Sztuczne unasiennianie, transfer zarodków i OPU u koni: Co powinnaś wiedzieć, kupując źrebię
Zdjęcie archiwalne. Zdjęcie: Srittau, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

W sztucznym unasiennianiu nasienie wprowadza się do klaczy bez naturalnego aktu kopulacji. Zapłodnienie odbywa się w jej organizmie, a ona sama donosi własne źrebię. Kupując źrebię, musisz odróżnić to od transferu zarodków i zapłodnienia laboratoryjnego (in vitro). W tych dwóch ostatnich metodach źrebię donosi klacz-matka zastępcza, która nie jest matką genetyczną. Dlatego zapytaj, jaka metoda została zastosowana i jaką rolę pełniła każda z klaczy.

Jak powszechne są te metody?

Bawarski Instytut Rolnictwa, w skrócie LfL, to niemiecka instytucja. Opisuje ona sztuczne unasiennianie jako stały element współczesnej hodowli koni. Według ich oceny, transfer zarodków staje się coraz bardziej popularny.

Jakie metody musisz rozróżnić?

Sztuczne unasiennianie

W sztucznym unasiennianiu przenosi się jedynie nasienie. Unasieniona klacz jest jednocześnie matką genetyczną i sama donosi źrebię.

Transfer zarodków

Według opisu Związku Holsztyńskiego, niemieckiego związku hodowców, w transferze zarodków, w skrócie ET, komórka jajowa jest zapładniana w jajowodzie klaczy dawczyni. Po kilku dniach zarodek jest wypłukiwany z jej macicy. Następnie przenosi się go do klaczy-matki zastępczej, która jest gotowa do przyjęcia zarodka.

Klacz-matka zastępcza odpowiada za donoszenie ciąży, poród i odchów źrebięcia. Klacz dawczyni dostarcza komórkę jajową i tym samym jest matką genetyczną. Jeśli hodowca przedstawia ci źrebię z transferu zarodków, powinnaś rozróżniać te dwie role.

Pobieranie komórek jajowych i zapłodnienie in vitro

Kolejną metodą jest pobieranie komórek jajowych, w skrócie OPU. Według opisu Związku Holsztyńskiego, w ten sposób pozyskuje się niezapłodnione komórki jajowe z pęcherzyków klaczy dawczyni. W tym celu pęcherzyki są nakłuwane przez pochwę pod kontrolą ultrasonograficzną.

Następnie następuje produkcja zarodków w laboratorium, w skrócie IVP. Związek Holsztyński opisuje trzy kluczowe etapy:

Następnie zarodek można zamrozić lub bezpośrednio przenieść do klaczy-matki zastępczej. W przeciwieństwie do transferu zarodków, zapłodnienie odbywa się tutaj poza organizmem klaczy dawczyni.

Co to oznacza dla zakupu źrebięcia?

Poproś o wyjaśnienie, jaka metoda została zastosowana. Określenie „sztuczne unasiennianie” opisuje coś innego niż „transfer zarodków” czy „OPU z IVP”. Jeśli brała w tym udział klacz-matka zastępcza, zapytaj konkretnie o klacz dawczynię i o klacz-matkę zastępczą. W ten sposób prawidłowo przyporządkujesz informacje dotyczące pochodzenia i odchowu.

Związek Holsztyński zaleca swoim członkom rozważne stosowanie tych metod. Radzi, aby stawiać jakość ponad ilość i nie ograniczać różnorodności genetycznej. Te zalecenia możesz wykorzystać jako podstawę do rozmowy na temat pochodzenia źrebięcia.

W przypadku transferu zarodków Związek zaleca dobrą opiekę i utrzymanie zdrowia obu klaczy. Procedurę powinni przeprowadzać wyłącznie specjaliści, najlepiej w naturalnym sezonie rozrodczym. Ponadto zaleca nie więcej niż trzy płukania na klacz rocznie.

W przypadku OPU Związek zaleca kontrole kontrolne klaczy dawczyń oraz następujące ograniczenia:

Te zasady są zaleceniami dla członków Związku Holsztyńskiego, a nie wiążącymi wytycznymi użytkowania. Według ich przedstawienia, każdy hodowca osobiście decyduje o zastosowaniu i uwzględnia przy tym zasady etyczne i dotyczące dobrostanu zwierząt. W przypadku pytań zdrowotnych dotyczących zaangażowanych klaczy, weterynarz jest twoim punktem kontaktowym.

Jakie ramy prawne obowiązują?

W Niemczech LfL odwołuje się do ustawy o hodowli zwierząt i rozporządzenia wykonawczego do ustawy o hodowli zwierząt. Krajowe przepisy dotyczące hodowli zwierząt w zakresie sztucznego unasienniania i transferu zarodków obowiązują według ich przedstawienia dla wszystkich gatunków zwierząt.

Do handlu nasieniem, komórkami jajowymi i zarodkami między państwami członkowskimi UE LfL wymienia przepisy dotyczące zdrowia zwierząt zawarte w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2020/686. W przypadku stacji unasienniania w Niemczech rozróżnia zatem dwa rodzaje zezwoleń. Zezwolenie dotyczące hodowli zwierząt obowiązuje w handlu krajowym, a zezwolenie dotyczące zdrowia zwierząt w handlu wewnątrz UE.

W przypadku sztucznego unasienniania w Niemczech LfL udostępnia również wzory umów, które spełniają minimalne wymogi prawne dotyczące hodowli zwierząt. Indywidualne treści mogą być uzupełniane. Istniejące treści nie mogą być usuwane, zgodnie z LfL. W przypadku konkretnych pytań prawnych dotyczących umów lub zezwoleń, powinnaś skonsultować się z prawnikiem.

Źródła

  1. Bayerische Landesanstalt für Landwirtschaft – Künstliche Besamung und Embryotransfer beim Pferd: Einordnung der Verbreitung, Dokumentation u
  2. Holsteiner Verband – Handlungsempfehlung zu ET, OPU und IVP: Erklärung und Abgrenzung der Fortpflanzungsverfahren. holsteiner-verband.de (10.04.2022)
  3. Titelfoto: Srittau, Wikimedia Commons
  4. Lizenz des Fotos: CC BY-SA 3.0

Napisane przez Redakcja Equidara. Stan na: 24 października 2026.

Fachlich geprüft von Melissa Hinze, Pferdezüchterin und Pferdehändlerin, Gründerin von Equidara.

Więcej na ten temat

Pasujące do tego