Recht & veiligheid

Tweetalig paardenkoopcontract: Rechtskeuze, bevoegde rechter en de valkuil van het VN-Kooprecht

Bij een grensoverschrijdende verkoop bepalen drie zinnen hoe een eventueel geschil afloopt: welk recht van toepassing is, welke rechtbank bevoegd is en welke taalversie leidend is. En dan is er nog een regel die bijna altijd over het hoofd wordt gezien.

Equidara-redactie · 6 oktober 2026 · 4 min leestijd

Tweetalig paardenkoopcontract: Rechtskeuze, bevoegde rechter en de valkuil van het VN-Kooprecht
AI-gegenereerd beeld

Een paard gaat naar Spanje, Polen of Nederland. Het contract wordt tweetalig opgesteld, meestal in het Duits en Engels, en beide partijen ondertekenen tevreden. Er wordt zelden ruzie gemaakt over de prijs. De discussie ontstaat meestal over welk recht van toepassing is als een half jaar later blijkt dat er iets mis is.

Welk recht is van toepassing als er niets is overeengekomen

Voor de EU bepaalt de Rome I-Verordening welk recht van toepassing is op een contract. Het principe staat in artikel 3: Partijen kiezen zelf het recht, uitdrukkelijk of op een manier die duidelijk uit het contract blijkt.

Ontbreekt een keuze, dan treedt artikel 4 in werking. Voor koopovereenkomsten betreffende roerende zaken geldt dan het recht van de staat waar de verkoper zijn gewone verblijfplaats heeft. Verkoopt een Duitse fokker aan Spanje, dan is zonder afwijkende afspraak dus Duits recht van toepassing.

Dit is voor de Duitse partij meestal gunstig, maar je moet het niet aan het toeval overlaten: de gewone verblijfplaats kan in individuele gevallen ter discussie staan, en bij aankoop van een handelaar in het buitenland draait het plaatje om.

Een clausule die het gekozen recht duidelijk benoemt, is daarom beter dan stilzwijgen. Vermijd gemengde vormen die voor afzonderlijke kwesties verschillende rechtsstelsels aanroepen. Ze creëren meer problemen dan ze oplossen.

De valkuil: het VN-Kooprecht

Het Verdrag van de Verenigde Naties inzake internationale koopovereenkomsten betreffende roerende zaken, kortweg CISG, is van toepassing op koopovereenkomsten tussen partijen uit verschillende verdragsluitende staten. Duitsland en de meeste Europese landen behoren hiertoe. Het is automatisch van kracht en verdringt binnen zijn toepassingsgebied het nationale kooprecht.

Precies dit wordt het vaakst over het hoofd gezien in tweetalige contracten. Wie „Duits recht is van toepassing" schrijft, heeft daarmee het VN-Kooprecht niet uitgesloten, want het CISG maakt deel uit van het Duitse recht. Noodzakelijk is een uitdrukkelijke zin, bijvoorbeeld: „De toepassing van het Verdrag van de Verenigde Naties inzake internationale koopovereenkomsten betreffende roerende zaken (CISG) is uitgesloten."

Of uitsluiting verstandig is, hangt af van de situatie. Het CISG kent eigen regels voor klachten over gebreken, termijnen en rechtsmiddelen die afwijken van de gebruikelijke, waaronder een plicht om gebreken binnen een redelijke termijn te melden. Cruciaal is dat de vraag bewust wordt beantwoord en niet over het hoofd wordt gezien.

Let op: Het CISG is niet van toepassing op aankopen door consumenten voor privégebruik, indien de verkoper dit kon weten.

De bevoegde rechter

Volgens de Brussel I bis-Verordening kunnen partijen een bevoegde rechtbank overeenkomen; dit regelt artikel 25. Zonder overeenkomst wordt in principe geprocedeerd bij de woonplaats van de gedaagde.

Bij consumentenovereenkomsten zijn beide keuzemogelijkheden beperkt. Verkoopt een ondernemer aan een consument en richt hij zijn activiteiten op diens land, dan kan de consument in de regel procederen in zijn woonplaats, en een daarvan afwijkende forumkeuzebeding is slechts beperkt geldig. Dit is niet weg te onderhandelen.

Belangrijk is de praktische blik: een bevoegde rechter in Duitsland heeft weinig zin als het vermogen van de gedaagde in Portugal ligt. De tenuitvoerlegging vindt plaats waar iets te halen valt. Binnen de EU is dit dankzij de verordening beheersbaar, maar het kost tijd en geld.

Welke taalversie is leidend

Een tweetalig contract heeft een zin nodig over welke versie bij twijfel leidend is. Zonder deze zin zullen partijen bovendien discussiëren over vertaalkwesties, en bij juridische termen is er zelden een exacte equivalentie.

Gebruikelijk en praktisch: De versie in de taal van het gekozen recht is leidend. Wie Duits recht kiest, verklaart dus de Duitse versie bindend en de andere als een vertaling ter informatie.

Voor de tegenpartij is dit redelijk, mits de vertaling zorgvuldig is. Onredelijk wordt het wanneer iemand een versie ondertekent die hij niet begrijpt en die niemand hem heeft uitgelegd.

Wat er nog meer in een buitenlands contract hoort

Bij hoge koopprijzen of kopers buiten de EU is het raadzaam om juridisch advies in te winnen, met name vanwege douane, import en de vraag hoe een uitspraak in het doelland wordt afgedwongen.

Bronnen

  1. Verordnung (EG) Nr. 593/2008 (Rom I), Art. 3 und 4 – anzuwendendes Recht (EUR-Lex)
  2. Verordnung (EU) Nr. 1215/2012 (Brüssel Ia), u. a. Art. 25 – Gerichtsstandsvereinbarung (EUR-Lex)
  3. UN-Übereinkommen über Verträge über den internationalen Warenkauf (CISG): Text und Vertragsstaaten (UNCITRAL)
  4. Durchführungsverordnung (EU) 2021/963 zur Identifizierung und Registrierung von Equiden (EUR-Lex)

Geschreven door Equidara-redactie. Stand van zaken: 9 oktober 2026.

Meer over dit onderwerp

Hierbij passend