Kopen & verkopen

Een paard in het buitenland kopen: De vragen die je moet stellen vóór de aanbetaling

Binnen de EU zijn de papieren overzichtelijk: paardenpaspoort, gezondheidscertificaat, TRACES. De vragen die daaraan voorafgaan, zijn lastiger. Wie jou het paard verkoopt, welk recht van toepassing is, wie het aankooponderzoek regelt en wanneer het geld stroomt, bepaalt of je in geval van een geschil iets in handen hebt.

Equidara-redactie · 6 oktober 2026 · 4 min leestijd

De paardenmarkt is al lang Europees. Een Lusitano staat in Portugal, een springpaard in Nederland, een recreatiepaard in Polen, en de advertentie is in het Duits geschreven. De aankoop zelf is niet ingewikkeld. Het wordt pas ingewikkeld als er iets misgaat en je erachter komt dat de contractpartner iemand anders was dan je dacht.

Wie verkoopt jou het paard écht?

Op stal zijn vaak meerdere partijen betrokken: de eigenaar, de ruiter, een tussenpersoon, de stalhouder. Wie van hen jouw contractpartner wordt, bepaalt tegen wie je later aanspraak kunt maken.

Laat je tonen wie als eigenaar geregistreerd staat en zorg ervoor dat precies die persoon of een rechtsgeldig gemachtigde vertegenwoordiger tekent. Een contract met een tussenpersoon die in eigen naam optreedt, is iets heel anders dan een contract met de eigenaar.

Verifieer bovendien of je wederpartij professioneel handelt. Koop je van een handelaar, dan gelden de regels van consumentenkoop met verplichte garantie; koop je van een particulier, dan niet. Dit verschil mag in de prijs tot uiting komen, maar het moet wel bekend zijn voordat er onderhandeld wordt.

Welk recht is van toepassing en waar moet je klagen?

Zonder uitdrukkelijke rechtskeuze is voor koopcontracten binnen de EU in principe het recht van de staat van toepassing waar de verkoper zijn gewone verblijfplaats heeft. Dit wordt geregeld door de Rome I-verordening. Koop je in Spanje, dan geldt het Spaanse recht, en dat kent bijvoorbeeld voor gebreken bij dieren eigen, zeer korte termijnen.

Voor de bevoegdheid van de rechtbanken geldt volgens de Brussel Ibis-verordening het principe dat je klaagt bij de woonplaats van de gedaagde. Als particuliere koper sta je er beter voor als de verkoper professioneel handelt en zijn activiteiten richt op jouw land, bijvoorbeeld met een advertentie in het Nederlands. Dan kun je je in de regel wenden tot de rechtbank in jouw woonplaats.

De praktische consequentie blijft in elk geval hetzelfde: een procedure in het buitenland kost tijd, geld en zenuwen, en een uitspraak moet worden geëxecuteerd waar het vermogen zich bevindt. Vertrouw daarom niet op de handhaving achteraf, maar op de zekerheid vooraf.

Het aankooponderzoek op afstand

Geef de dierenarts zelf opdracht en neem niet de vaste dierenarts van de verkoper. Over de afstand is dit bewerkelijker, maar het is het cruciale punt: alleen jouw eigen opdracht geeft je recht op het rapport en op een zorgvuldig onderzoek.

Klaar vooraf de omvang. De Duitse röntgenrichtlijn geldt niet overal, het aantal en de keuze van de opnames kunnen afwijken. Als je een bepaalde omvang wilt, spreek dit dan uitdrukkelijk af, bij voorkeur schriftelijk en vóór de afspraak.

Laat de beeldgegevens aan je overhandigen, niet alleen het rapport. Hiermee kun je thuis een tweede mening inwinnen, zonder opnieuw te hoeven reizen. En stel in het koopcontract een termijn: tot wanneer er wordt onderzocht en tot wanneer je je na het resultaat verklaart.

Papieren en transport binnen de EU

Voor het vervoer binnen de EU heb je het paardenpaspoort, een diergezondheidscertificaat van een officiële dierenarts in het land van herkomst en de registratie in het EU-systeem TRACES nodig. Binnen de interne markt is geen douane van toepassing.

Drie controles zijn daarbij de moeite waard:

  1. Chip en paspoort vergelijken. Het transpondernummer bij het scannen moet overeenkomen met de vermelding. Dit duurt seconden en brengt bij aankoop via tussenpersonen soms verrassingen aan het licht.
  2. De slachtstatus bekijken. In het paspoort staat of het paard bestemd is voor slacht voor menselijke consumptie. De vermelding “niet bestemd voor slacht” kan niet worden teruggedraaid en heeft gevolgen voor welke medicijnen de dierenarts later mag gebruiken.
  3. De uitgiftestatus controleren. Sinds juli 2021 geldt voor de identificatie en registratie van paardachtigen Uitvoeringsverordening (EU) 2021/963.

Na aankomst meld je het paard aan bij de bevoegde instantie en registreer je het bij de Diergezondheidsfonds. Klaar vooraf wie het transport organiseert en betaalt, en of de transporteur is goedgekeurd voor commercieel diertransport.

Geld: nooit alles vooraf

Een aanbetaling bij het sluiten van het contract, de rest na het onderzoek of bij de overdracht. Wie het volledige bedrag overmaakt voordat het paard is onderzocht en het paspoort is gecontroleerd, geeft het enige drukmiddel dat hij heeft uit handen. Contant betalen op stal is gebruikelijk in het buitenland, maar zonder kwitantie met naam, bedrag en paardomschrijving waardeloos.

En nog een regel die in de praktijk zijn nut heeft bewezen: organiseer transport pas als het contract, het onderzoek en de papieren in orde zijn. Een geboekte transporteur creëert tijdsdruk, en tijdsdruk is de slechtste raadgever bij de aankoop van een paard.

Bronnen

  1. Verordnung (EG) Nr. 593/2008 über das auf vertragliche Schuldverhältnisse anzuwendende Recht (Rom I), EUR-Lex
  2. Verordnung (EU) Nr. 1215/2012 über die gerichtliche Zuständigkeit und die Anerkennung und Vollstreckung von Entscheidungen in Zivil- und Handelssachen (Brüssel Ia), EUR-Lex
  3. Durchführungsverordnung (EU) 2021/963 zur Identifizierung und Registrierung von Equiden (EUR-Lex)
  4. Durchführungsverordnung (EU) 2021/963: Identifikation von Equiden (PDF, Pferdezuchtverband Mecklenburg-Vorpommern)
  5. Merkblatt Equidenpass (Freistaat Sachsen, Tierseuchenrecht)
  6. Kennzeichnung von Pferden im innergemeinschaftlichen Handel (Verbrauchergesundheit, Österreich)

Geschreven door Equidara-redactie. Stand van zaken: 6 oktober 2026.

Meer over dit onderwerp

Hierbij passend