Voeding & verzorging

Goed hooi herkennen: geur, kleur, stof, schimmel en hooianalyse

Goed hooi herken je aan kleur, geur en structuur – maar pas een laboratoriumanalyse laat zien of het echt gezond is voor je paard. Zo controleer je de kwaliteit stap voor stap.

Equidara-redactie · 27 september 2026 · 3 min leestijd

Groene hooibaal met aromatisch hooi
Archiefbeeld. Foto: Cjp24, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons

Of je hooi gezond is, beslis je niet alleen op het eerste gezicht. Een zintuiglijke beoordeling geeft je belangrijke aanwijzingen, maar voor zekerheid zorgt pas de laboratoriumanalyse. Goed hooi is groen, aromatisch, zacht en stofarm – en het bevat slechts lage kiemgetallen.

Zintuiglijke beoordeling: geur, kleur, greep en stof

De Vetmeduni Wien beschrijft ideaal hooi als geoogst in de bloei, met een stengel-bladverhouding van ongeveer 65:35, groene kleur en aromatische geur. Met een systematische zintuiglijke test volgens ÖAG (1999) kun je de structuur, kleur, geur en verontreinigingen beoordelen en het hooi indelen in vier kwaliteitsklassen.

Geur

Goed hooi ruikt aromatisch, bloemig of kruidig – afhankelijk van het kruidenaandeel. Muffe, rokerige, zure of sterk aardse geur wijst op bederf of verkeerde opslag.

Kleur

Licht- tot donkergroen, ook na langere opslag nog olijfgroen – zo moet hooi eruitzien. Verbleekte, grijze, bruine of zwarte plekken duiden op oververhitting, schimmel of te laat maaien.

Structuur en greep

Zacht hooi met een hoog bladaandeel en fijne stengels is een kwaliteitskenmerk. Veel grassen, kruiden en wat klaver, plus bewaarde bloemen en knoppen wijzen op een vroege, voorzichtige maaibeurt. Voelt het hooi grof, stroachtig en bladarm aan, dan is het te laat geoogst en armer aan voedingsstoffen.

Stof en verontreinigingen

Schud een handvol hooi op voor een lichtbron. Bij goede kwaliteit ontstaat er nauwelijks stof. Sterke stofontwikkeling wijst op schimmelsporen en bacteriën die de ademhalingswegen belasten. Aarde, stenen of mest horen niet in het hooi thuis.

Schimmel en bederf: waarschuwingssignalen

Muffe geur, witte of grijze puntjes op de halmen en donkere verkleuringen zijn typische tekenen van schimmels. Schimmel irriteert de slijmvliezen van het spijsverteringskanaal en de longen en kan op lange termijn allergieën veroorzaken. Schimmelgiften (toxinen) komen in hooi weliswaar minder voor dan in krachtvoer, maar elk beschimmeld hooi is een risico en hoort niet in de voerbak. Ook vochtig of klam aanvoelend hooi is verdacht: de droge stof moet boven 87% liggen, anders dreigt microbiëel bederf.

Wanneer een hooianalyse zinvol is

Een laboratoriumonderzoek wordt aanbevolen als paarden na het voeren hoesten, diarree hebben of het hooi weigeren. Ook bij een onzekere zintuiglijke beoordeling of na ongunstige oogst (regen, te laat maaien) geeft het duidelijkheid.

Microbiologisch onderzoek

Het bepaalt de kiemgehalten van bacteriën, schimmels en gisten. De richtwaarden van de VDLUFA delen de resultaten in in kiemgetalniveaus:

KiemgetalniveauBetekenis
IOnschadelijk, richtwaarden nageleefd
IIMatig verhoogd, zorgwekkend voor jonge dieren en gevoelige paarden
IIIDuidelijk verhoogd, niet meer aanbevolen voor paarden
IVSterk verhoogd, bedorven – niet voeren

Voor beste kwaliteit (niveau I) gelden onder andere: bederfindicerende bacteriën <2 mln KVE/g, schimmels (veld- en opslagzwammen) <200.000 KVE/g, gisten <150.000 KVE/g. Goed hooi is nooit kiemvrij, maar kiemarm.

Voederwaardeanalyse

De ruwvoederanalyse (ruwe celstof, ruw eiwit, energie) en de bepaling van de droge stof helpen je om het rantsoen van je paard aan te passen. Een droge stof onder 87% bevordert bederf. De mineralenanalyse kan bij speciale problemen zoals vruchtbaarheidsstoornissen zinvol zijn. Voor de voedingsstoffenanalyse volstaat meestal de goedkope nabij-infraroodreflectiespectroscopie (NIRS); bij extreme kwaliteiten is de natchemische methode nauwkeuriger.

Hooimonster correct nemen

Om het resultaat representatief te maken, neem je monsters uit meerdere balen, ook van de buitenste lagen. Meng het hooi in een bak en neem ongeveer 500 g. Voor microbiologie doe je het monster in een papieren zak – geen plastic, anders beschimmelt het hooi onder luchtafsluiting.

Opslag: zo blijft hooi gezond

Paardenhooi is bijzonder gevoelig voor opslagzwammen, omdat de stengels vaak verhout zijn en vocht maar langzaam afgeven. Pers hooi daarom los – bij ronde balen moet je je hand erin kunnen steken. Bewaar balen op pallets, zodat er lucht onder kan circuleren. Stapel de balen de eerste weken na de oogst niet, zodat restvocht kan ontsnappen.

Bij gezondheidsafwijkingen van je paard raadpleeg altijd een dierenarts.

Veelgestelde vragen

Hoe herken ik schimmel in hooi zonder laboratorium?

Muffe geur, witte of grijze aanslag op de halmen en donkere verkleuringen zijn waarschuwingssignalen. Dergelijk hooi mag niet worden gevoerd.

Wanneer is een hooianalyse zinvol?

Als je paard hoest, diarree heeft of het hooi weigert. Ook na ongunstige oogst of als je twijfelt bij de zintuiglijke beoordeling.

Wat betekenen de kiemgetalniveaus in de analyse?

Niveau I: onschadelijk. Niveau II: zorgwekkend voor jonge dieren en gevoelige paarden. Niveau III: niet meer aanbevolen voor paarden. Niveau IV: bedorven, niet voeren.

Hoe bewaar ik hooi op de juiste manier zodat het niet beschimmelt?

Luchtig en op pallets bewaren, niet te vast persen. De eerste weken na de oogst de balen niet stapelen, zodat restvocht kan ontsnappen.

Bronnen

  1. Was ist drinnen im Heu? Heuanalyse für eine sichere Pferdeernährung
  2. Pferdefütterung: Wie gut ist unser Heu wirklich? Teil 1: Mikrobiologie (2023)
  3. Heuqualitäten in der Praxis
  4. Heuanalysen interpretieren - Eine Einstiegshilfe
  5. Heu für Pferde: Qualität, Schnittzeitpunkt
  6. Heuqualität
  7. Titelfoto: Cjp24, Wikimedia Commons
  8. Lizenz des Fotos: CC BY-SA 3.0

Geschreven door Equidara-redactie. Stand van zaken: 4 oktober 2026.

Meer over dit onderwerp

Hierbij passend